şiir
başlangıç - adsız karanlık
insanlar ve şehirler ölümü tattılar ve tükürdüler ana kucağında ışıktan şarkılar söylediler, hiç var olmamış şarkılar soğuk güneşler kadar minik bir bulut alevden inciler kadar dev bir bulut geçti üzerlerinden; bihaber ağlamadı bulut mutlu bile değildi, gelip geçti sessizce insanlar ve şehirler uyudular bihaber dua ediyordu yaşlı adam adı yoktu